Dit was een extra dag voor de zekerheid in verband met de familie.
We hebben deze dag niet veel gedaan, even wezen lunchen en tanken in Masterton, en direct wat voor het avondeten gehaald.
ook viel op dat er een scheur op het raam begint te groeien, na de vorst is deze nu in het zicht gekomen en komt onder de ruitenwisser vandaan.
Wakker geworden met de autoramen dicht gevroren, ik had nog wat hout op de kachel gegooit voor we naar bed gingen maar dit was nog 1 smeulend stukje in de morgen maar genoeg om het weer aan te krijgen. Maar het is niet warm te krijgen
Vandaag was het de bedoeling om family te bezoeken maar dis is uiteindelijk niet doorgegaan dus hebben we maar wat door “The Warehouse” gelopen (shoppen) en gelunched en daarna terug naar “ons” huis.
Verder niet zo heel veel gedaan, behalve dat alles stond te trillen door een aardbeving.
Vandaag naar Masterton gereden via de langste naam (volgens mij niet plaatsnaam).
We hebben niet het dansje achter het board gedaan, maar wel iemand anders het zien doen.
We hebben het meeste via de 52 gedaan wat op zijn best een normale weg is.
Veel takken en dennenappels die slecht te ontwijken zijn.
Het huis lag zo’n 15 minuten van Masterton, dus lekker rustig, de weg was ook geen doorgaande weg dus minimal verkeer.
Bij aankomst was de verwarming (hout kachel) lekker opgestookt dat het 26 graden in huis was.
Vandaag een rustige dag in Napier. We zijn pas later op de dag naar beneden gereden voor het aquarium. Hier na het wachten tot de herrie makers waren opgehoepelt bijna 8 minuten lang een kiwi gefilmd.
Na het aquarium even wat wezen eten, goede tent, de porties waren alleen wat aan de grote kant.
Vandaag een behoorlijk stuk rijden naar Napier, maar het meeste via een doorgaande weg. Een stukje onderweg vinden we een auto op z’n kop (zie video)
Onderweg gestopt bij de Huka Falls voor wat foto’s, door de regen is het aangenaam rustig.
De AI in de camera heeft het volgende filmpje bedacht.
Onderweg ook nog gestopt bij een andere waterval om even de benen te strekken in de regen
In Napier hadden we een twee bedroom apartement, dit ligt echter op een behoolijke heuvel. Tevens woont de eigenaar op de eerste verdieping, door de houten vloeren hoor je alles wat er boven gebeurd, zoals lopen en de tv..
De broodrooster had wat extra beleg, in de vorm van een grote mot, deze zat er al een tijdje in aan de verbranden vleugels te zien.
Vandaag zijn we in Rotorua gebleven, door de regen zijn we niet echt buiten geweest, behalve voor wat boodschappen en hebben direct de auto opgevuld, deze had nog een kwart tank.
De rest van de dag hebben we binnen gezeten, door de regen was de kabelbaan niet een optie door de lage bewolking.
Onderweg gestopt in ’te puke’ voor de grote kiwi schijf, er zijn tegenwoordig twee kleintjes in het dorp te vinden, de grote staat er nog wel maar lijkt niet langer toegankelijk te zijn.
We hebben ons weer eens vergist in de incheck tijd en hebben een rondje park gedaan met diverse kokende modderpoelen, gratis..
Hierna nog even rondgehangen in het winkelcentrum omdat we nog steeds een uur over hadden.
Vandaag gaan we een stukje rijden naar Waihi Beach, het lijkt een klein stukje, zo’n 162 kilometer in drie uur.
De weg is echter niet recht en ik werd op het einde zelf een beetje misselijk van het zigzaggen.
We hebben een koffie gedaan in Whitanga en nog even langs the warehouse voor de laatste dingentjes en er vlak bij voor wat boodschappen.
Onderweg zijn we nog gestopt om onze stukken pizza op te eten.
Ik ben nog heel even naar het strand gelopen vanaf waar we overnachten.
Vandaag blijven we op dezelfde plaats en gaan in de buurt wat dingen doen.
Door het slechte internet van de afgelopen dagen en de jetlag was het er ook nog niet van gekomen om de website bij te werken
We beginnen met de Driving Creek Railway en gaan met het treintje naar de top waar de eyefull tower staat.
We rijden daarna terug naar Coromandel town voor lunch en wat boodschappen. (geen foto’s)
Vandaag is onze eerste dag dat we een stukje gaan rijden, de route naar de Coromandel is goed te doen via de snelweg maar dit gaat veel te snel en je ziet niet zo heel veel.
Onze keuze was om langs de kust te rijden via een route die de meeste links laten liggen.
Uiteindelijk waren we rond half twee in het dorp waar onze accomodatie zit, echter mochten we er pas om drie uur in, oeps.
Het huisje ligt onderaan een behoorlijke heuvel wat best wel een uitdaging is met deze auto en dat je niets voor of naast je kan zien.
